Karate vs. ...

Blog door Jelle Strybosch

Iedereen die lesgeeft aan kinderen, weet dat zij je soms helemaal voor paal kunnen zetten. Terwijl jij als lesgever supergefocust met iets bezig bent, razen de gedachten door hun kleine hoofdjes en plots ontsnapt zo'n gedachtengang aan hun lippen. "Sensei...", begon zo laats een van mijn gasten. "Wat is er nu het beste? Karate, of Taekwondo, of Hapkido, of...?" De vraag zat er aan te komen en - gelukkig - was ik dus niet té overdonderd. Na de gastles van Sabumnim Hans Bolders op onze Trainingsdag had ik onze gasten er al een paar keer over bezig gehoord, dus ik wist dat het niet lang zou duren voor we dat gesprek gingen moeten voeren...

 

Zoveel stijlen, scholen, interpretaties,...

Als je op het internet 'Martial Arts' intypt, of zoekt naar 'vechtsporten', ontdek je al snel dat er vele duizende verschillende krijgskunsten en vechtsporten zijn. Oosters, Westers, gewapend, ongewapend, met competitie, zonder competitie, rechtstaand, op de grond, met focus op slaan en trappen of eerder op worstelen en werpen,... Het aanbod is haast eindeloos en het is dan ook niet vreemd dat een kind (of een volwassenen wat dat betreft) zich de vraag stelt wat nu juist het beste is. We willen immers allemaal iets 'zinvol' doen en het idee van jarenlang trainen in een krijgskunst of vechtsport die niet 'de beste is', is dan ook weinig aantrekkelijk.

 

Hoe groot de verschillen tussen alle bestaande vechtsporten en krijgskunsten ook zijn, ze hebben allemaal één ding gemeen; Ze werden in de eerste plaats ontwikkeld om mensen te leren hoe ze zichzelf kunnen beschermen tegen een aanvaller. Hoe een stijl dat doet, is afhankelijk van de cultuur waarin de stijl zich ontwikkelde. Met cultuur bedoel ik de omgeving waarin een stijl ontstond, de lichamelijke eigenschappen van die bepaalde cultuur, de middelen die voorradig waren, de andere stijlen die er een invloed op hadden,... Al deze elementen samen beïnvloeden hoe een stijl er ging uitzien en welke technieken er de bovenhand in zouden krijgen.

 

Toch zijn de gelijkenissen tussen al de stijlen opvallender dan de verschillen en dat is logisch. Om het met de woorden van Sifu Robert McInnes te zeggen: "Of je nu een karateka bent, of een kickboxer, of een jiu-jutsuka, of aan aikido doet, er is maar één stoot die juist is - en dat is diegene die werkt op het moment dat je hem nodig hebt."

 

Kunnen we het uitvechten?

Vale Tudo, K1 en MMA zijn de 'kinderen' van de vraag welke krijgskunst of vechtsport de beste is. Het antwoord op deze vraag lijkt immers makkelijk te vinden; bied vechters uit verschillende stijlen een platform aan zodat zij zich aan elkaar kunnen meten en je zal snel genoeg merken welke stijl het beste is. Zo eenvoudig bleek het echter niet te zijn. Iedere stijl heeft zijn sterktes en zwaktes, maar iedere vechter op zich heeft die ook. Twee vechters uit eenzelfde stijl, kunnen dus verschillend presteren tegen dezelfde vechter uit een andere stijl. Het werd dus al heel snel duidelijk dat men geen stijlen, maar vechters met elkaar aan het vergelijken was. Het antwoord op de vraag welke stijl het beste is, werd zo dus niet gevonden.

 

Wat we wel leerden uit dit experiment, was dat vechters die maar in één stijl trainen het er minder goed vanaf brengen dan vechters die zich in meerdere stijlen bijscholen. Zij die de zwaktes van hun eigen stijl weten op te vangen door de sterktes van een andere stijl te implementeren, presteren beter in het wereldje van de Mixed Martial Arts.

 

Heeft trainen in maar één krijgskunst dan wel zin?

Of er zoiets als de 'beste krijgskunst of vechtsport' bestaat, laten we dus maar in het midden. Ze hebben allemaal hun sterktes en hun zwaktes en er valt dus voor iedere stijl wel iets te zeggen. Maar wil dit dan zeggen dat je tientallen verschillende krijgskunsten moet gaan beoefenen om een goede vechter te worden? Het antwoord op deze vraag hangt sterk af van wat voor jou een goede vechter is. Is het tegen elkaar opnemen in een wedstrijdvorm als MMA voor jou de maatstaf, dan doe je er zeker goed aan je in verschillende stijlen bij te scholen. Wil je liever uitblinken in de competitievorm van je eigen discipline, dan heeft crosstrainen niet altijd evenveel zin. Wil je jezelf op een effectieve manier kunnen verdedigen, dan is crosstrainen niet noodzakelijk zolang je je goed bewust bent van de zwaktes van 'jouw stijl', maar is het zeker een interessante aanvulling. Bij deze laatste moet je zelfs dubbel opletten; competitievormen zijn gebonden aan strenge regels en die zijn er niet wanneer het over zelfverdediging gaat!

 

Daarnaast moeten we opmerken dat in de wereld van vandaag krijgskunsten en vechtsporten zijn uitgegroeid tot meer dan een systeem van zelfverdediging of vechten. Het beoefenen van een krijgskunst is een manier van leven die mensen in staat stelt om hun volle potentieel te ontwikkelen en dit zowel mentaal als fysiek. Dit mentale aspect, dat mensen zelfvertrouwen, bescheidenheid en heel wat andere waarden en normen bijbrengt, is sowieso waardevol en een verrijking voor jong en oud.

 

Besluit

Bij Ookami Dojo vinden we het belangrijk om te onthouden dat het Kyokushin een erg rijke krijgskunst is, maar dat er daarbuiten ook heel wat antwoorden te vinden zijn. We houden daarom graag een open geest en vinden het zeker interessant om - net als Sosai Oyama deed - vertrouwd te geraken met de methodes en technieken van andere stijlen. We hebben daarom veel respect voor de meesters en boefenaars van andere stijlen en bekijken hen als onze reisgenoten op de Weg.

Over ons:

 

Ookami Dojo vzw. is een jonge en dynamische karateclub. Met een frisse kijk op een lange traditie zoeken we onze eigen weg binnen de karatewereld.

 

Bij Ookami Dojo vzw. beoefenen we Kyokushin Karate. We trainen op Kihon, Kata, Kumite, Kracht, Conditie en Lenigheid.

Neem contact met ons op:

 

E. info@ookamidojo.be

W. www.ookamidojo.be

Ookami Dojo dankt haar sponsors: